Jak piszemy po rosyjsku - o bardzo treściwej książce nie dla początkujących

Rozpoczęcie nauki nowego języka obcego to duże wyzwanie, z którym wiążą się często wysokie oczekiwania, aspiracje ale także poważne przeszkody, które prowadzić mogą do szybkiego zakończenia nauki. Języka rosyjskiego uczyłem się kilka lat temu i niedawno, zainspirowany podróżą do Odessy, postanowiłem do niego wrócić. Mój poziom oceniałem na dramatycznie niski, niewiele ponad granicą zupełnie początkującego. 

Gdy zobaczyłem pozycję wydawnictwa Poltext p.t. "Jak piszemy po rosyjsku" Wiesławy Bartkiewicz pomyślałem, że ta pozycja może szybko sprawić, że nauczę się pisać cyrylicę poprawnie, unikając błędów ortograficznych. Zachęciła mnie także minimalistyczna okładka z kobietą piszącą słowa po rosyjsku. Otwierając książkę po raz pierwszy przeżyłem niemałe zaskoczenie.

Powrót do nauki języka Puszkina. Rosyjski w tłumaczeniach 1.

Po podróży do Odessy na Ukrainie moja miłość do języka rosyjskiego odżyła na nowo. Niestety wszystko, czego uczyłem się w podstawówce i na początku gimnazjum, uległo skutecznemu wymazaniu. Wciąż krzyczące z Tartaru wyrwane z kontekstu zwroty, fragmenty piosenek, które umiem zaśpiewać, a których nie rozumiem, dawały o sobie znać praktycznie codziennie. W końcu uznałem, że nie zmarnuję tego potencjału i doszedłem do wniosku, że czas otworzyć nowy rozdział przygody z językiem rosyjskim.

W międzyczasie jednak otworzył się nowy rozdział całego mojego życia. Przeprowadziłem się na studia do Londynu, co jest do tej pory największym wyzwaniem, jakiemu kiedykolwiek stawiłem czoło. Z tego właśnie względu nie zawsze udawało mi się konsekwentnie, chociaż raz dziennie pracować z książką, ale myślę, że po kilku tygodniach wyrobiłem sobie już o niej zdanie. I jest ono takie samo, jak o każdej pozycji wydawnictwa Preston Publishing, z którym miałem do czynienia - po prostu niesamowita!