4 maja 2012

"W pierścieniu ognia" Suzanne Collins

'Happy Hunger Games and may the odds be ever in your favor!'. Po przeczytaniu pierwszej części antyutopijnej serii "Igrzyska Śmierci", zdanie to nieustannie chodziło mi po głowie. Niemalże natychmiast sięgnąłem po recenzowaną dzisiaj, drugą część trylogii - „W pierścieniu ognia”, autorstwa Suzanne Collins. Amerykańska autorka, urodzona w 1963 roku w mieście Connecticut w USA, zadebiutowała początkowo pięcioczęściową serią „The Underland Chronicles”. Jej największym sukcesem było jednak wydanie serii „The Hunger Games”, która zdobyła uznanie krytyków na całym świecie.

Druga część bestsellerowej trylogii rozpoczyna się na kilka tygodni przed Tournée Zwycięzców. Jest to wydarzenie na miarę całego państwa Panem, równo pół roku przed kolejnymi Głodowymi Igrzyskami. Peeta wraz z Katniss, jako zwycięzcy 74. Igrzysk, wybierają się w podróż po wszystkich dwunastu dystryktach. Po skończonym Tournée ich życie pozornie wraca do normy. Do zwyciężczyni poprzednich Igrzysk dochodzą słuchy o buntach w różnych częściach kraju oraz o Kosogłosie, który, od czasu przeciwstawienia się Kapitolowi na arenie, stał się znakiem rebeliantów i wspólnego dążenia do obalenia okrutnej władzy. W tym też czasie, prezydent Snow wszczyna akcję stłumienia powstańców. Za całe zajście obwinia oczywiście Katniss oraz jej wyskok z jagodami ponad pół roku temu. Wkrótce Ćwierćwiecze Poskromienia i kolejne "specjalne" Igrzyska. Kto tym razem trafi na arenę?

Gdy tylko pożyczyłem drugą część natychmiast rozpocząłem podróż z lekturą. Książkę czytało się bardzo lekko, aczkolwiek już po kilkudziesięciu stronach spostrzegłem jak bardzo irytuje mnie wciąż udawana miłość Katniss do Peety. Ciągłe „gierki”, ucieczka od prawdziwych uczuć i kolejne wybryki zwyciężczyni zaczęły mnie zniechęcać do książki. Nie myślę tu o celowym złączeniu bohaterów, wbrew ich woli. Chodzi o to, że sądziłem, iż po pierwszej części ciągłego "udawania", ich więź się pogłębi, a nie rozerwie się i przez kolejne pół książki próbować się będzie ponownie zawiązać. Uznałem, że wątek ten znudził mnie; byłem nieco zawiedziony.

Gdy po przeczytaniu książki skupiłem się na tym, jak historia dalszego życia Katniss została przedstawiona, doszedłem do wniosku, że książka jest od samego początku dość monotonna. Jednostajność akcji zostaje jednak przerwana wydarzeniem, które wywraca ciąg zdarzeń do góry nogami, przyspieszając niesamowicie fabułę. Opis zajścia trwa zazwyczaj kilkanaście stron. Jak się jednak domyślacie, kolejne kilkadziesiąt stron znów są dość... nieciekawe, po czym następuje chwila, gdzie znowu akcja jest momentalnie przyspieszona. Nie wiem, czy był to zamierzony trik autorki, czy przypadek, ale taki sposób przedstawiania zdarzeń w książce nie przypadł mi do gustu. Opisy zdarzeń między zwrotami akcji są jednak niezbędne do bezbłędnego zrozumienia fabuły i dobrego poznania bohaterów, stąd polecam nie pomijać żadnych akapitów tekstu.
         
Szokującym zwrotom akcji, o których wspomniałem, stawić czoła musieli główni bohaterowie trylogii.. Nierzadko jednak nie dawali sobie rady, zamykali się w sobie i uciekali przed światem. Bez wahania powiedzieć mogę, że autorka perfekcyjnie wczuła się w rolę siedemnastoletniej Katniss i idealnie poprowadziła narrację. Dodam też, że zwroty akcji były tak niespodziewane, że czytelnik przeżywał je niemalże tak samo, jak robiła to Kotna. Niekiedy musiałem na chwile usiąść i zastanowić się nad tym, co się wydarzyło, bo zwyczajnie nie dowierzałem.
       
Postacie w drugiej części trylogii nieznacznie się zmieniły. W książce zauważalne były coraz większe rozterki między miłością Katniss do Peety oraz do Gale’a. Często miałem również wrażenie, że główna bohaterka zamknęła się w sobie, a jej relacje z postaciami są zaburzone. Ucieszyłem się jednak na wieść, że matka Katniss całkowicie się zmieniła. W pierwszej części była pokazana jako słaba, depresyjna kobieta, która porzuciła rodzinę by pogrążyć się w rozpaczy z powodu straty ukochanego męża – ojca Katniss i Prim. W „W pierścieniu ognia”, pani Everdeen opisana została przez Collins jako osoba spiesząca z pomocą, dzięki domowej klinice, w której miała sposobność pomagać innym. Kobieta kochała i dbała o swoje córki, z którymi znów nawiązała kontakt i więź rodzinną.
       
Zawiodła mnie zaś postać Gale’a. Jest to bohater drugoplanowy, który w pierwszej części okazywał prawdziwą sympatię i przyjaźń do Katniss. W drugiej części miałem mieszane odczucia. Nieraz zdawało mi się, jakoby Gale miał żal do Katniss o przyjaźń z Peetą. Z drugiej zaś strony była to osoba, która wciąż dbała o Katniss i była dla niej jedyną w pełni zaufaną osobą. Sam nie wiem, która ze „stron” Gale’a przeważała w lekturze. Obawiam się, że zazdrość pojawiała się u przyjaciela Kotny częściej niż prawdziwa sympatia.
       
Podsumowując, książka zaskakuje niesamowicie, aczkolwiek są w niej momenty, które zwyczajnie trzeba „przetrwać” gdyż z akcją mają niewiele wspólnego, ale czytelnik nie może ich pominąć, ze względu na to, iż później może się naprawdę pogubić. Zakończenie drugiej części trylogii jest jednak, moim zdaniem, tak poruszające, że zmusza to szybkiego przeczytania kolejnej części. Tak więc, „W pierścieniu ognia” oceniam na 8/10 i polecam wszystkim zainteresowanym, szczególnie młodzieży, dla której ta książka jest przeznaczona.

Udostępnij:

21 komentarzy:

  1. Świetna recenzja.
    A ja wciąż nie przeczytałam pierwszej części ;0
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki ;3 Musisz koniecznie przeczytać, polecam!

      Usuń
  2. Niedługo muszę wyruszyć na zakupy po całą serię;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Czytałam całą trylogię i jestem zachwycona! :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie mogę się doczekać aż wreszcie pierwszy tom "Igrzysk śmierci" wpadnie w moje ręce :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Podobnie jak Ty, uważam, że druga część trylogii jest nieco gorsza od poprzedniczki. W dalszym ciągu myślę, że tom pierwszy jest najlepszy, ale to nie zmienia faktu, że "Igrzyska..." są jedną z moich ulubionych serii :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że się ze mną zgadzasz :3 Miło mi :D I potwierdzam, "Igrzyska.." to również jedna z moich ulubionych serii.

      Usuń
  6. Bardzo fajna recenzja :) Uważam podobnie, teraz czytam 3 część i jest jeszcze gorsza ( ale może mi się tylko tak wydaje). Moją ulubioną jest pierwsza :) Zapraszam także na swój blog http://zwiatrakami.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki za komentarz. Zaraz odwiedzę bloga :} Właśnie czytam trzecią część i nie jest moim zdaniem aż taka zła :3 - jako jedyna część lekko mnie wzruszyła w pewnym momencie.

      Usuń
  7. wszyscy tak chwalą, a ja jeszcze nie czytałam i muszę to jak najszybciej nadrobić ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Cóż, nie mogę się doczekać, kiedy zacznę drugą cześć, bo ocena 8/10 i tak zachęca. Szkoda, że ostatnio nie miałam czasu czytać pierwszej, przez przyjazd przyjaciółki i wypady do znajomych na noc. Świetna recenzja :).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. hah dzięki :3 zacznij koniecznie :D a to, że lekko zszedłem z oceny nie znaczy, że książka jest zła, po prostu musiałem żeby być szczerym :D mam nadzieję, że szybko przeczytasz xd

      Usuń
    2. Wiem, przecież jeśli książka jest dobra, to nie znaczy od razu, że nie może mieć żadnych wad i ocenę 10/10 :).

      Usuń
  9. Ciągle chcę przeczytać tę serię, ale jakoś zawsze inne ksiażki stają mi na drodze.

    OdpowiedzUsuń
  10. Całą trylogię wręcz wchłonęłam. Jest baaardzo dobra. A jeżeli chodzi o bloga to życzę powodzenia i wytrwałości w jego prowadzeniu. I zapraszam oczywiście na swojego :)
    http://knigiszarikowa.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki za życzenia xd Mam nadzieję, że wytrwamy. Bloga już odwiedzam :]

      Usuń
  11. Ja też muszę jakoś dorwać pierwszą część, bo recenzja baaardzo zachęcająca. Oglądałam film, więc to druga część ciekawi mnie najbardziej:P

    OdpowiedzUsuń
  12. Zostałaś oTAGowany do zabawy w 11 pytań na moim blogu! :) Zapraszam do siebie po szczegóły.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Widziałem, dziękuję, właśnie piszę posta :}

      Usuń
  13. Och, po prostu wchłonęłam całą serię. Jeśli jeszcze nie czytałeś trzeciej to bierz się jak najszybciej, bo moim zdaniem jest zdecydowanie najlepsza! ^^ A teraz tylko czekać do listopada 2013 roku na ekranizację kolejnej części. *.*

    OdpowiedzUsuń
  14. Skończyłam pierwszą część, myślę, że druga również będzie tak samo dobra *.*

    OdpowiedzUsuń

Bardzo zależy mi na Waszej opinii, dlatego dziękuję za każdy komentarz!